…leven, poepen en stemmen

Geboortekaartje met foto van Krijn. Voorop alfabetisch per drie al dan niet mooie voornamen. Inclusief zijn latere broertje en zusje ūüėČ

Krijn zei vorige week op zijn verjaardag opeens: ‘Mam, krijg ik ook een verjaardagsblog? Dat vind ik wel leuk nu ik 18 geworden ben.‘ Dat lukte niet. Ben over tijd. In tegenstelling tot 18 jaar geleden; toen wekten de eerste wee√ęn¬†me ’s morgens om 7 uur – vier dagen voor de uitgerekende datum. Tien uur later was ‘pimmetje’ er: onze oudste zoon. Nee, ons kindje moet ik zeggen natuurlijk. Aan volgende kinderen denk je dan niet echt.¬†Alsnog in het ziekenhuis, want het frummeltje had in het vruchtwater gepoept en verslikte er zich ook nog in.

Gezinsgebruik bij ons is bij iedere verjaardag details doornemen van de geboorte en babytijd. Wie was het vieste¬†baby’tje. Met traditiegetrouw:¬†‘Gatver, wat smerig!‘¬†Altijd fijne ‘erwtensoep’-details. Zijn kleine zusje deed drie√ęneenhalf jaar bijna hetzelfde; wel poepen, niet verslikken. Hugo – de middelste – niet, dat was zo’n keurig jongetje. Nee hoor, grapje; die pieste met een mooi boogje direct zijn moeder onder. En topper is ook de videoopname van Het Rampgebied toen Hugo tijdens het verschonen een demonstratie spuitpoepen had gegeven. Van die dingen. Lees verder