…leven, poepen en stemmen

Geboortekaartje met foto van Krijn. Voorop alfabetisch per drie al dan niet mooie voornamen. Inclusief zijn latere broertje en zusje ūüėČ

Krijn zei vorige week op zijn verjaardag opeens: ‘Mam, krijg ik ook een verjaardagsblog? Dat vind ik wel leuk nu ik 18 geworden ben.‘ Dat lukte niet. Ben over tijd. In tegenstelling tot 18 jaar geleden; toen wekten de eerste wee√ęn¬†me ’s morgens om 7 uur – vier dagen voor de uitgerekende datum. Tien uur later was ‘pimmetje’ er: onze oudste zoon. Nee, ons kindje moet ik zeggen natuurlijk. Aan volgende kinderen denk je dan niet echt.¬†Alsnog in het ziekenhuis, want het frummeltje had in het vruchtwater gepoept en verslikte er zich ook nog in.

Gezinsgebruik bij ons is bij iedere verjaardag details doornemen van de geboorte en babytijd. Wie was het vieste¬†baby’tje. Met traditiegetrouw:¬†‘Gatver, wat smerig!‘¬†Altijd fijne ‘erwtensoep’-details. Zijn kleine zusje deed drie√ęneenhalf jaar bijna hetzelfde; wel poepen, niet verslikken. Hugo – de middelste – niet, dat was zo’n keurig jongetje. Nee hoor, grapje; die pieste met een mooi boogje direct zijn moeder onder. En topper is ook de videoopname van Het Rampgebied toen Hugo tijdens het verschonen een demonstratie spuitpoepen had gegeven. Van die dingen. Lees verder

De vlag uit: geslaagd – en afgekeurd

diplomaborrel op warme maandagavond

Als gezegd had Krijn¬†maandag zijn laatste mondelinge examens voor zijn HAS-diploma (Horeca Assistent). Inhaalexamens, eerder gemist wegens ziekenhuisverblijf. Twee uur, was de planning. Ik had hem meer dan ruim op tijd afgezet in Eindhoven. Hij kon direct – een half uur eerder dan gepland – beginnen dus mijn veelsucces-belletje-rinkel onderbrak zijn mondeling Nederlands. Krijn nam niet op. ‘Nee, het is niet dringend, is mijn moeder‘ zou hij na een blik op het scherm gezegd hebben. Even later gevolgd door de pieppiep van mijn voicemail.

 

Wake up call
Omdat het afsluitende diner pas om half 6 begon, had hij wat uren te overbruggen. Beetje helpen bij de voorbereidingen in de keuken misschien. Rustig aan. Kwart over twee belde hij me. ‘Mam, je raadt echt nooit waar ik je op dit moment vandaan bel…‘ klonk het opgewonden (dat het examen goed was gegaan was van generlei belang blijkbaar) ‘….uit de grootste hotelkamer hier¬†op school! Dat heeft mevrouw M voor me geregeld, zodat ik kan uitrusten voor het diner begint.‘ De school heeft voor de hotelopleiding een gang met kamers ingericht door grote hotelketens. Op de open dag hadden we ze gezien. Echt geweldig. Ooit had ik er een opmerking over gemaakt, maar Krijn verzekerde me toen dat zij daar absoluut niet mochten komen. Klopt, want ze worden echt gebruikt en verhuurd. Nu zat hij daar op het grote bed te bellen. Hij was verrukt. ‘En ik krijg om vijf uur een wake up call, zodat ik op tijd ben voor het diner.‘ Jaja, mevrouw M krijgt alles voor mekaar. Lees verder>>