…leven, poepen en stemmen

Geboortekaartje met foto van Krijn. Voorop alfabetisch per drie al dan niet mooie voornamen. Inclusief zijn latere broertje en zusje 😉

Krijn zei vorige week op zijn verjaardag opeens: ‘Mam, krijg ik ook een verjaardagsblog? Dat vind ik wel leuk nu ik 18 geworden ben.‘ Dat lukte niet. Ben over tijd. In tegenstelling tot 18 jaar geleden; toen wekten de eerste weeën me ’s morgens om 7 uur – vier dagen voor de uitgerekende datum. Tien uur later was ‘pimmetje’ er: onze oudste zoon. Nee, ons kindje moet ik zeggen natuurlijk. Aan volgende kinderen denk je dan niet echt. Alsnog in het ziekenhuis, want het frummeltje had in het vruchtwater gepoept en verslikte er zich ook nog in.

Gezinsgebruik bij ons is bij iedere verjaardag details doornemen van de geboorte en babytijd. Wie was het vieste baby’tje. Met traditiegetrouw: ‘Gatver, wat smerig!‘ Altijd fijne ‘erwtensoep’-details. Zijn kleine zusje deed drieëneenhalf jaar bijna hetzelfde; wel poepen, niet verslikken. Hugo – de middelste – niet, dat was zo’n keurig jongetje. Nee hoor, grapje; die pieste met een mooi boogje direct zijn moeder onder. En topper is ook de videoopname van Het Rampgebied toen Hugo tijdens het verschonen een demonstratie spuitpoepen had gegeven. Van die dingen.

Achttien jaar. Onvoorstelbaar. Het weer was hetzelfde: warm. Krijn is geboren aan het eind van de hittegolf in zomer ’94. Die afkoeling wekt bevallingen op, vertelde een verloskundige. Het was topdrukte in het ziekenhuis. Bij mij speelde vast ook mee dat de avond voor de weeën begonnen mijn lievelingsoma overleed. Ze was 94 jaar. Mijn vader belde me met het trieste nieuws. De volgende dag belde ik hem terug dat hij een kleinzoon had. Binnen 24 uur verloor hij zijn moeder en kreeg hij zijn eerste kleinkind. Leven en dood – zo dichtbij elkaar.
De vernoemingen stonden al vast, maar haar overlijden maakte het extra bijzonder. Hidde. Naar mijn oma Hilligje. En Isac naar zijn andere opa – Sjaak – die het jaar daarvoor, pas 62, was overleden. In de overtuiging zo iets mee te krijgen van deze twee krachtige persoonlijkheden. Dat had hij wel nodig, weten we nu.

Na 18 jaar belt mijn vader nog steeds trouw op alle verjaardagen. Vertelde dat hij had gewerkt in de tuin. Snoeien. ‘Ja hoor, alles gaat goed hier. Tja, mijn reactievermogen is niet meer zo goed op deze leeftijd. Dat hoort erbij, zeggen ze. Ik was afgeleid door een vogel die plotseling uit een struik vloog, en keek even daarheen terwijl ik knipte. In mijn vinger. Het bloedde vreselijk, maar het topje zit er nog wel aan hoor. Ja, alles goed dus hier,‘ eindigde hij nuchter. Inmiddels zelf 87 jaar. Later belde zijn jongste zusje; mijn geweldige Tante Jantje uit Canada. Ook al in de tachtig.

Deze verjaardag vond Krijn heel speciaal om twee voor hem specifieke redenen. ‘Vanaf morgen krijg ik mijn eerste uitkering.‘ Morgen niet, maar wel ergens eind deze maand. Zijn allereerste Wajonguitkering. Een deel gaat als welkome aanvulling naar zijn leeggeschraapte spaarrekening. En een ander deel naar de ziektekostenverzekering.

De tweede reden ligt minder voor de hand: ‘Ik mag stemmen!’ Inderdaad, vanaf nu heeft hij stemrecht. En – hoera – over een paar weken mag hij al. Dat is iets waar hij naar uitkijkt. En serieus mee omgaat. Inclusief stemwijzer. We hebben het aan tafel over politieke stromingen en partijen, en hij ondervraagt ons waar wij op stemmen en waarom. De partijprogramma’s worden aan een zorgvuldig onderzoek onderworpen. Nee, hij kan niet wachten tot de oproepkaart op de mat valt. Naar welke partij zijn stem gaat? Misschien PvdA, waar hij met de stemwijzer eerder op uit kwam. In ieder geval niet automatisch naar D66 – zoals zijn ouders. Heel goed jongen: zélf nadenken en zélf kiezen. Hij heeft nog even de tijd.

5 reacties op “…leven, poepen en stemmen

  1. Pingback: Krijns Kijkduinse verjaardag « Leeuwenhart Krijn

  2. Alsnog gefeliciteerd met je verjaardag!
    Toen mijn eerste oproepkaart in de bus viel, was het voor het leger; 2 maanden voor mijn eindexamen. Geen uitstel mogelijk
    Keuzes :Duitsland( te koud), Sinaï (te warm, maar Amerikaans dus air-co en ok). Libanon(ze schieten er overheen dus ook ok ).
    Maar hier ging ik ook allemaal niet heen.
    Daarna de eerste verkiezing voor mij vanuit Amsterdam en zij vroegen mij ” weet je hoe je moet stemmen?” En ik zei “ja” want toen stemde ik naast mijn drumset ook nog mijn gitaar
    Stem voorzichtig, maar vooral: Stem het fijn Krijn!
    Veel liefs en succes,
    Remco

    • Grappig te zien hoe een ‘oproepkaart’ en ‘stemmen’ voor iedereen weer iets anders betekent. Het leger ja…. inderdaad, dat soort oproepen kwamen vroeger door de bus. Inmiddels allang niet meer. Met flitsende reclames en spannende filmpjes moeten ze jongens en meisjes lokken. En vooral veel ‘vredesmissies’. Tja. Is ook een dingetje als je gaat stemmen. We zullen zien 12 september. De oproepkaarten zijn binnen: ze hangen gezellig met z’n drietjes aan het prikbord. Wachtend op wat komen gaat 😉
      Groeten, Warna

  3. Hoera 18 jaar!!!
    Nog Hartelijk Gefeliciteerd met je verjaardag.
    Morgen ga ik weer beginnen met een nieuwe HAS uitdaging.
    Over 1 maand is het restaurant weer open kom je dan gezellig langs.
    Groeten MMM

    • Bedankt voor de felicitatie. Er verscheen meteen een lach op Krijns gezicht toen hij het las. En langskomen voor een lekkere lunch in het restaurant gaan we zeker doen! Veel succes met de nieuwe HAS-klas; dat het maar weer een mooi schooljaar mag worden. Groeten, Warna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s