16-jarige Leeuw als Boogschutter

Cadeaus: jagersfleece, boog, blazoen, pijlen en toebehoren

‘Heb je die foto’s er nou al opgezet met mijn nieuwe boog?’ Eh, bij deze dus. Een trotse 16-jarige boogschutter. En het moet gezegd: hij is Goed. De verjaardagsballonnen fungeerden een dag later als alternatieve doelen. Leuk, die knallen, en inmiddels is bewezen dat het mij niet lukt om exact het inslagmoment te fotograferen. Next best shot, de pijl halverwege boog en ballon, lukte – beetje vaag – wel.  Tjonge wat gaat dat hard!  De boog en -schietattributen blijven in Frankrijk, in Nederland hebben we daar geen veilige ruimte voor. Ik betwijfel zelfs of het überhaupt is toegestaan dit ‘speelgoed’.

Inmiddels hebben we het Franse landleven weer verruild voor het Brabantse dorpsleven. De wasjes zijn gedraaid. Sterker nog, er liggen alweer nieuwe want de kinderen hebben hun eerste logeerpartij (meer dan geslaagd, met voor Hugo en Cleo zelfs een bezoek aan Sail Amsterdam en het strand!) alweer achter de rug, want Robin en ik hadden ‘verplichtingen’ buitenshuis: Lowlands 😉 Drie dagen saampjes in ons tentje en genieten van muziek, films (De bijzondere Griekse film Dogtooth en met een paar duizend man ’s nachts in de Alphatent kijken naar The Expendables. Zin- en smakeloze Amerikaans geweldskaskraker. Het constante gejoel en applaus maken het typisch Lowlandsleuk), literatuur (NightWriters), Fokke & Sukke Workshop en zelfs een college van bioloog Jan van Hooff gevolgd. Kan het niet laten wat van onze muzikale toppers te noemen: Tame Impala (Australische piepjonge hippies met frisse psychedelische rock, inclusief Lennon/McCartneystem. Single is net uit, cd volgt binnenkort). Massive Attack (onze afsluiting zondagavond: Overweldigend, inderdaad een massive attack) en uiteraard Jonsi (IJslandse zanger van Sigur Ros. Als een breekbaar gekwetst vogeltje dat in zichzelf gekeerd eenzaam op het podium zijn demonen staat te bezweren. En daarbij – bijna als neveneffect – zijn toehoorders betovert. Zo gevoelig, zo ontroerend. Ja okee, okee, ik ben fan). Te weinig van gehoord maar wel heel indrukwekkend waren de snoeiharde gitaren van And So I Watch You From Afar – oftewel ASIWYFA. Tijdens het zondagse half uurtje regen stonden we overdekt bij The National te genieten vlak naast een tentstaander en vingen alleen een paar verwaaide spettertjes door de nok op. Hele festival verder zonbewolkt weer. Diverse andere groepen gezien als Yeasayer, 30 Seconds To Mars, Diablo Swing Orchestra, Broken Bells, Blood Red Shoes, The Opposites, Snow Patrol, Placebo, Groove Armada en the Specials en een paar nachtelijke DJ-sets en zaterdag zelfs nog wat platte meehossers in de 24-uurs tent als slaappil. Kortom, voor iedereen een geweldig weekend. Voor Krijn zelfs nog langer, want hij mag tot zijn eerste controle op dinsdag bij oma logeren. Lekker rustig aan doen en stikverwend worden. Verslag ziekenhuiscontrole volgt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s