voor onze knokkende Krijn
 Het is zover. Zojuist heeft dokter M. ons gebeld. We waren net onderweg naar het ziekenhuis – Robin was weer terug uit Nederland. Oma was er vanmiddag. Dat vond hij fijn. Bij het afscheid zei hij: ‘tot volgende week’.

Dokter M. vertelde dat Krijn te hard achteruit gaat om nog langer te wachten. Hij is heel zwak. Hij heeft besloten om het plaatsen van het kunsthart te vervroegen. We weten geen details, of hoelang het gaat duren. Maar over ongeveer een uur ligt hij op de operatiekamer. 

Iedereen: kaarsjes aan. Het helpt. Het moet helpen.