(On)rustdag

 

(On)rustig afwachtend

‘Ja, ich hab noch mal angerufen, sie werden kommen’, zei de verpleegkundige die ik wees op Krijns temperatuur die inmiddels was opgelopen tot 39,7 graden. Ze zouden komen met het mobiele röntgenapparaat. Die dialyse móet er echt nu aan, maar eerst moest een röntgenfoto gemaakt worden van de nieuwe katheter die met veel moeite geplaatst was. Weer alles rechts in zijn hals nu. Want links lukte niet. Er moest zelfs een ervaren Oberarzt aan te pas komen om het juiste vat aan te prikken. Onder – nog meer – verdoving, dus Krijn merkte er niets van. Maar goed, het is een vervelend gezicht, dat zoeken naar een goed bloedvat. Ook al gebruikte de arts voor de zekerheid al een klein naaldje om schade te voorkomen. Ik was erbij en mocht toen de ingreep achter de rug was en zijn hals weer vol pleisters geplakt was, als een volleerde verpleegkundige helpen met Krijn en het bed te verschonen.

Het was kwart voor tien (’s avonds) toen het röntgenapparaat de gang in rolde. Eindelijk. Het meisje dat de foto kwam maken was duidelijk moe; ze liep al uren langs allemaal patiënten over de verschillende afdelingen. En ze werd alweer gebeld voor een spoedje. Druk? Dat was gisteren een understatement. Veel patiënten, ook nieuwe spoedgevallen, ziekte onder het personeel; bij verpleging en artsen. Iedereen doet zijn uiterste best. En we zijn verwend. Wie heeft de ervaring dat er tussen de aanvraag en het maken van een röntgen iedere keer gemiddeld hoog uit een half uur tijd zit? En aan het bed. Dan lijkt twee uur wachten – met oplopende koorts – opeens wel héél erg lang.

Maandag was op zich voor Krijn rustdag. Tot rust komen na de enorme stress van de mislukte extubatie van zondag. En in het artsenoverleg was besloten om als Krijn morgen – dinsdag – nog steeds rustig is en goed zelf ademt, ze eerst nog één keer, de derde, willen proberen om de beademingsbuis weg te halen. Hij krijgt speekselonderdrukkende medicatie en ze zullen heel goed in de gaten houden hoe het zit met het vochtgehalte. Een goede reden waarom het niet zou lukken hebben ze niet. Drie keer is scheepsrecht, zullen we maar zeggen. Robin bleef bij hem toen Cleo en ik op een snelle winterjas-jacht gingen. Tja, sommige dingen gaan gewoon door en wat afleiding konden we wel gebruiken. Geslaagde actie: ze heeft een leuke groene parka. Robin en Cleo gingen na de vervanging van de katheter weer naar Nederland. En ik bleef wachten op de röntgen en het dialyseren.

Eenmaal aangekoppeld aan het dialyseapparaat daalde de temperatuur van 39,7 in ruim een uur naar 38,6 graden. Zo goed helpt het om het bloed bij de spoeling op 37 graden te zetten. Een hele geruststelling en toen ik na elf uur vertrok checkte ik of de warm touch wel onder handbereik stond. De warmtedeken die Krijn krijgt als hij teveel afkoelt. Hij was ook weer beter aanspreekbaar en ik begreep uit het trekken van een been dat hij hem anders wilde hebben. Beetje gerommeld met kussens en een fleecedekentje en hij lag comfortabel. ‘Kun je zo wel een beetje slapen denk je?’ Hij trok zijn schouders een fractie op en wiebelde heel licht met zijn hoofd. In zijn wijd open maar iets naar buiten trekkende ogen – waardoor hij niet kan focussen, behalve als je een oog bedekt – las ik de vertaling: ‘hm, ik lig nu wel beter en zal het proberen, maar weet het niet zeker. Kan toch niet de hele nacht slapen.’ ‘Probeer het maar, P. heeft dienst en let vannacht goed op je. Welterusten lieverd, slaap lekker en tot morgen.’

 

2 reacties op “(On)rustdag

  1. Lieve Warna, Robin, Krijn, Hugo en Cleo.
    ik volg jullie blog al een hele tijd. Dagelijks kijk ik even om te zien, te lezen , of er al verbeteringen of veranderingen zijn. Bijzonder om middels dit blog een beetje deelgenoot te worden wat jullie als gezin meemaken. Het is een echte rollercoaster! Wat wordt er telkens veel verwacht van eenieders flexibiliteit. Pffft, ongelooflijk.
    Ik moet de laatste tijd vaak aan Krijn denken, als klein mannetje. Hoe hij uren met van alles in het gangetje zat te prutsen, te ontdekken. Hij vertelde dan altijd trots dat hij later uitvinder zou worden. Krijn, ik wens je toe dat je snel uitvindt hoe je de ziekmakende factoren je lijf uit kunt krijgen. Dat zou de mooiste uitvinding zijn!
    Ik wens jullie allemaal veel kracht en verbondenheid toe,
    liefs Mylene

  2. Wat een uitvinding dat dialyseren om de temp te drukken! En wat vecht Krijn…Hoop dat jullie beide geslapen hebben.
    Ik ga ook voor 3 keer is scheepsrecht…
    XXX Wilma.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s